Ik moet niet zo snel oordelen

21 okt 2021 | Praktisch bekeken

Wat is dat een eikel! De gedachte schiet onhoudbaar als een goed genomen penalty door mijn hoofd. Onmiddellijk corrigeer ik mezelf: ‘’Je moet niet zo snel oordelen Olaf’’. Mijn geweten verdedigt zich met het argument dat de man er wel een enorm zooitje van maakt bij de ijzerwaren van de Praxis. Hij graait woest in de laatjes en smijt vervolgens de schroefjes verkeerd terug. Zo kan niemand toch meer de juiste maat vinden. Toegegeven, zijn verschijning werkt ook niet echt mee. Onverzorgd, maar vooral omgeven door een zware okselgeur.

Armzalige jas

Op zoek naar de plintenafdeling zit het me toch niet lekker. Waarom vel ik zo snel een mening over deze man? Jaren geleden stuurde iemand als Dagelijkse Gedachte een Gaelic spreekwoord in (volgens mij een bijna uitgestorven taal in Schotland). ‘’Oordeel niet op basis van uiterlijk. Een rijkgevuld hart kan verstopt gaan onder een armzalige jas’’. En dat is toch regel één in het leven. Anderen niet beoordelen op basis van een eerste indruk. Trouwens, wat heb ik zelf een blunders gemaakt in mijn bestaan. Van sommige schrik ik ’s nachts nog steeds zwetend wakker.

Thuisopsluiting

Intussen dwaal ik op zoek naar muurplinten rond door de Praxis Mega in Leiderdorp. De naam doet zichzelf eer aan. Het is er inderdaad gigantisch én het is deze zaterdag ook nog eens gigantisch druk. Het schijnt een van de Corona effecten te zijn dat mensen aan het klussen slaan. Ze hebben geen geld uit kunnen geven en door de gedwongen thuisopsluiting zijn alle gebreken uitvergroot. De bouwmarkten hebben er baat bij dat het Corona-spook nog lang blijft rondwaren. Zucht, weer zo’n negatieve gedachte.

Tegenovergestelde

Ik weet niet of anderen er ook aan lijden, maar ik reis met een chronische innerlijke conversatie door mijn leven. Als er mensen in de buurt zijn, voer ik haar discreet binnensmonds. Maar dwalend door de polder met mijn bouvier Ramos vertel ik mezelf hardop de waarheid. Schrijver en humorist Godfried Bomans verwoordde dat in de vorige eeuw passend: ‘’Er is zelden iets wat ik zeg of denk of het tegenovergestelde gaat ook door mijn gedachten’’. Gelukkig. Ik verblijf in goed gezelschap.

Gevaar

‘‘Geloof niet alles wat je denkt!’’, waarschuwt Loesje op een poster. Ik heb de tekst ooit als Dagelijkse Gedachte verstuurd omdat deze zes woorden treffend afrekenen met het gevaar van eerste gedachten. En over gevaar gesproken, juist om die reden heeft Moeder Natuur eerste gedachten uitgevonden. Denk je dat je een sabeltijger achter een boom ziet? Neem dan het zekere voor het onzekere en sprint weg. Want beter tien keer een onjuiste eerste gedachte dan één keer opgegeten.

Zaagverlies

Intussen ben ik tijdens mijn reis door de Praxis Mega eindelijk gearriveerd bij de plinten. Ik stuit op een imponerende stelling met 2,40 meter lange plinten in allerlei hoogtes. Mijn vrouw heeft mij met de nadrukkelijke order de deur uitgestuurd dat het geen lage plinten mogen zijn. Ik heb het doorgerekend en totaal kom ik op ruim 64 meter plint. Ik schrik want dat zijn maar liefst 27 stuks. ‘’Nee meneer’’, helpt een medewerker van Praxis me. ‘’Ik zou er zeker drie extra nemen. U heeft ook zaagverlies. Ik adviseer er minstens 30’’.

Zweethandjes

Gelukkig heb ik bij de ingang een speciaal karretje meegenomen. Onhandig stapel ik de plinten op elkaar. De stabiliteit van de lading neemt met de plint af. Het gewicht neemt juist toe. En zo zwabbert Olaf met een onbestuurbare constructie door een overbevolkte bouwmarkt. In opperste concentratie zigzag ik met zweethandjes door de gangpaden. Soms scheer ik op een centimeter langs andere bezoekers. Een enkeling staart me geërgerd na. Waarschijnlijk ingegeven door een eerste gedachte.

Slow motion

Godzijdank. Daar doemt de kassa op. Maar waarom hebben ze de doorgang nu zo nauw gemaakt? Je haalt maar één keer in je leven zo’n onmogelijke berg plinten. Dan kan Praxis toch niet verwachten dat je overal feilloos tussendoor laveert? Ik kies gehaast voor de kortste rij. Om te voorkomen dat er iemand op het laatste moment voordringt, maak ik mijn bocht korter en duw ik harder. En vanaf dat moment schakelt mijn bewustzijn over op slow motion. Tergend langzaam gaat het mis.

Mikado

Het gewicht is niet meer houden. Met een enorme klap slaat mijn karretje om en 60 meter plint verspreidt zich als Mikado over de winkelvloer. De kassarijen deinzen uiteen. Radeloos staar ik naar de chaos. De tijd lijkt even stil te staan. En dan, alsof er niets is voorgevallen, sluiten de kassarijen zich weer. Onverschillig kijkt iedereen een andere kant op. Eerst maar proberen om het karretje overeind te trekken. Het loodzware ding weigert echter alle medewerking. Tevergeefs ruk ik aan de handvatten. Dit gaat me nooit lukken. Als de moed me diep in de schoenen is gezonken, bespeur ik plotseling weer die alles overheersende transpiratielucht. Achter me klinkt een zware stem: ‘’Zal ik u even helpen meneer?”

Hoe heb jij het afgeleerd om te snel te oordelen? Of lukt het je ook niet zo goed? Deel het hieronder met mij en onze volgers.

Olaf liggend

Olaf Hoenson

Olaf Hoenson begon in 2002 de Dagelijkse Gedachte. Hij is stresscounselor en auteur van de bestsellers Het Gedachtenkastje en de Gids voor Geluksvogels. Hij verwierf door zijn handzame levensadviezen de bijnaam praktische wijsgeer. Voor de Dagelijkse Gedachte was hij actief als krantenuitgever. 

17 Reacties

  1. Jet

    wat is dit herkenbaar zou willen dat dat automatisch uitgeschakeld kon worden
    Heb er toch best veel last van maar telkens komt dat duiveltje weer de kop opsteken
    En dat je daar dan achter komt op een manier zoals jij Olaf door de mens die je veroordeeld hebt

    Ga toch weer proberen om het niet te doen en het verhaal wat je schreef is grappig maar met een diepe betekenis
    Kijk maar hoe het nu gaat met de gevaccineerden en niet gevaccineerden

    Antwoord
  2. Hilde

    Te vlug oordelen: akelig herkenbaar, mijn immer terugkerend werkpuntje. Tof geschreven, leuk om lezen. En is vrouwlief tevreden met de plinten?

    Antwoord
  3. Anne

    Prachtig geschreven Olaf en heel herkenbaar, dank je wel!

    Wat mij vaak helpt als ik mezelf betrap op oordelen is de gedachte; “iedereen mag vanuit zijn /haar eigen proces in zijn/haar eigen

    thempo het leven ontdekken!”…dan kom ik terug vanuit mijn hoofd in mijn hart. “kijk met je ogen..zie met je hart” stond er onlangs op de

    kalender van Bond Zonder Naam ;0)

    Antwoord
  4. ank

    Ja. dagelijks bijna betrap ik me wel op een oordeel gevend! Maar Goddank, het kwartje valt dan ook meteen!! Dan zend ik liefde uit en denk, weet jij wat er achter steekt! Alleen zou ik willen dat het afneemt, te snel een oordeel geven, het heeft te maken met bewust zijn, liefdevol handelen. Maar dat zijn leerprocessen , soms noem ik het kleine testen hoever je bent met liefdevol te zijn. Maar goed dat er elke dag een waardevolle dagelijkse gedachte is die ons weer alert maakt!

    Antwoord
    • Van Ranst Jenny

      Fijn verhaal om te lezen met onverwachte vlotte afloop dank zij ongevraagde hulp.
      Tot mijn spijt moet ik bekennen dat ik me ook bezondig aan ‘ de eerste indruk’. Misschien is de tip om niet met je ogen te kijken maar met je hart, een mogelijks werkpuntje…hou het in gedachten en probeer het toe te passen. Dankjewel.

      Antwoord
  5. Lamoral Philippe

    Ik sluit me aan bij de vele denkingen hierboven. Persoonlijk heb ik zeer veel gehad aan de lectuur van het boek dat ik kan aanbevelen: ‘Gij zult (niet) oordelen. Wat doen oordelen met ons? Wat doen wij met oordelen?’door Jürgen Mettepeningen en Juc Steyaert. Uitgeverij Halewijn. Antwerpen 2021, 168 pagina’s

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *