Olaf, je moet snel eens in bad!

07 mrt 2021 | Praktisch bekeken

Ik dateer uit de tijd dat roken nog niet ongezond was. In de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw toerde ik rond op een zwarte Puch-brommer, steevast met een sjekkie in de mondhoek. Mooie tijden, verzacht door de onbezorgdheid van de jeugd. Diep verscholen in mijn geheugen schoten ze vorige week als een flits door mijn hoofd, wakker geschud door de geur van een achteloos weggegooide, na smeulende sigarettenpeuk.

Herinneringen

Het gebeurde op een vroege, ijskoude ochtend in een park in Leiderdorp, tijdens een vroege uitlaatronde met Ramos. Ik ben al jaren geleden gestopt. Want nu is roken wel ongezond. Toch triggerde de zweem van tabaksrook, zo maar vanuit het niets, melancholische herinneringen uit een ver verleden. Wat een geur al niet met je kan doen.

Astrid Groot

‘Goed opgemerkt Olaf’’, complimenteert hoogleraar evolutiebiologie Astrid Groot mij meekijkend over mijn schouder terwijl ik dit stukje typ. Het is niet toevallig dat haar geest boven mijn computer zweeft. Ik heb namelijk eens gegoogeld wat geur veroorzaakt in een mensenleven. En zij is daarin gespecialiseerd.

Het viooltje

Natuurlijk ben ik ook in het archief van de Dagelijkse Gedachte gedoken voor bijzondere quotes over geur. Een van de mooiste vind ik deze van Mark Twain: ‘’Vergiffenis is de geur die het viooltje afgeeft aan de hiel die het vertrapt’’. Of eentje met een knipoog van parfumeur Olivier Creed: ‘’Dames, een man vergeet hoe je handtas eruit zag, maar hij vergeet nooit de geur van je parfum’’.

De neus

Niet Facebook, Instagram of bijvoorbeeld e-mail is volgens wetenschapper Astrid Groot het meest gebezigde communicatiemiddel tussen mensen. Met stip op nummer 1 staat de neus. Ja, de neus! Volgens de professeur feminine is geur de oudste taal op aarde. Ze doceert hierover op pakkende wijze in een college bij de Universiteit van Nederland, te beluisteren op Spotify.

Lekker bloed

Ik heb van haar geleerd dat we leven in een wereld vol geurmoleculen. Deze kleine deeltjes hebben allemaal wat anders te vertellen. Voor muggen betekenen ze etenstijd. Hoe diep ik ook onder mijn dekbed wegduik, een mug snuift mijn geur van 20 meter ver zonder moeite op. De irritante zoemertjes zijn bovendien kieskeurig. Ik word ’s morgens wakker gierend van de jeuk maar mijn vrouw heeft geen enkel bultje. ‘’Jij hebt lekker bloed’’, plaagt ze dan.

Elizabeth Taylor

Over samen opstaan gesproken; geur bepaalt om te beginnen met wie we naar bed gaan. De legendarische actrice Elizabeth Taylor trouwde maar liefst 8 keer. Haar versiertruc? “De schoonheid van een geur is dat ze je hart raakt en hopelijk dat van een ander’’. Aantrekkingskracht tussen mensen ontvlamt inderdaad door de geurmoleculen, in dit geval de feromonen die we uitwisselen. Bij mijn zweterige t-shirt verzucht mijn vrouw: ’’Olaf, je moet snel eens in bad!‘’ Terwijl ze bij de transpiratieplekken van Bradley Cooper weg zwijmt naar romantische oorden.

Miscommunicatie

We hebben trouwens niet altijd behoefte aan eerlijke communicatie. Bij de drogist kan je spuitbussen en felgekleurde watertjes kopen om ongewenste geurtjes van top tot teen te bestrijden. We gaan ‘s morgens massaal op pad met deodorant onder de oksels en een vleugje eau de toilet in de nek. Zo ontstaat miscommunicatie. ‘Wat is die Olaf vanochtend toch fris en fruitig’, denken anderen terwijl ik heftig worstel met een kater.

Ramos

Terug naar die koude ochtend in het park waar ik door de geur van sigarettenrook een flashback kreeg naar mijn tienerjaren. De goede lezer heeft de naam Ramos opgesnoven. De trouwe lezer realiseert zich dan dat dit stukje dan weinig kans maakt op een goede afloop. Ik heb de kordate bazin die me even later gaat uitfoeteren nog niet in het zicht. Maar Ramos heeft haar witte poedeltje allang geroken en schiet als een komeet weg.

Roze hondenriempje

Nog geen 10 seconden later hoor ik de vrouw met overslaande stem gillen. “Eraf, eraf, eraf!’’ Ik heb een sprintje ingezet. Tussen de bomen ontwaar ik het tafereel waar ik voor vreesde. Een geschrokken poedeltje zit stevig vastgeklemd onder de 50 kilo van mijn zwarte bouvier. Ritmische beweegt Ramos zijn onderlichaam. Erachter staat een rood aangelopen, niet onaantrekkelijke vrouw van middelbare leeftijd die met een roze hondenriempje woest op zijn billen mept.

Aso’s

‘’Sorry, mevrouw’’, bied ik buiten adem mijn verontschuldigingen aan. Ik grijp Ramos in zijn nekharen en sleur hem van het poedeltje af. ‘’Ze heeft toch niets?’’ De geschrokken bazin kiest de aanval. Als ik mijn hond niet onder controle heb, moet ik hem vasthouden. Het zijn altijd dezelfden. Aso’s. Schuldbewust laat ik de stortvloed over mij heen komen. Wat kan ik antwoorden?

Middelvinger

Dan snuif ik in alle consternatie ineens het bloemige boeket van haar parfum op, ontsnapt door het driftig schudden van haar hoofd. Geïrriteerd beent de boze bazin weg. Dan meen ik binnensmonds een drieletterwoord te horen. Misschien floept het er daarom een beetje onzeker uit: ‘’Maar mag ik u toch een compliment maken over uw heerlijke parfum?” Mijn onhandige gebaar kan de situatie echter niet meer redden. Ze draait zich om en met vuur in haar ogen trakteert ze mij als definitief afscheid op een opgestoken middelvinger.

Welke geur doet jou denken aan een bijzonder moment of een bijzondere periode in je leven? Laat hieronder jouw reactie achter.

Olaf liggend

Olaf Hoenson

Olaf Hoenson begon in 2002 de Dagelijkse Gedachte. Hij is stresscounselor en auteur van de bestsellers Het Gedachtenkastje en de Gids voor Geluksvogels. Hij verwierf door zijn handzame levensadviezen de bijnaam praktische wijsgeer. Voor de Dagelijkse Gedachte was hij actief als krantenuitgever. 

30 Reacties

  1. Marloes

    De geur van jasmijn. De grote struik achter in de tuin herinnert aan mijn jeugd. Toen we lekker buiten speelden zonder zorgen…..

    Antwoord
  2. Sanne

    De geur van regen na een droge periode vind ik heerlijk! Ik weet was een tijdje dat daar een naam voor is petrichor!
    Het brengt me terug naar m’n kindertijd al heb ik er geen specifieke herinnering aan.

    Antwoord
  3. Hettie Verbruggen

    Ik wordt helemaal blij als ik ergens de geur van Dettol ontsmetting middel ruik.
    Ik werkte jaren als kraamverzorgster en dit was de typische bevalling geur voor mij .
    Zoveel mooie kindjes geboren zien worden met de bijbehorende emoties erbij..Dat voelt als Goud voor mij .

    Antwoord
  4. Helena

    Oow ja geur! De geur van lente, voor mij onmiskenbaar de gele bloemetjeslucht van ik weet echt niet welke struik. Brengt me terug naar onbezorgde jeugd, de warmte van de lente en de naderende zomer die onmiskenbaar in de lucht hangt. Gaat altijd gepaard met een niet te stoppen gevoel van blijdschap, levensvreugde. Altijd instant vrolijk en enorm blij wanneer de geur voorbij komt.

    Antwoord
  5. Joke

    De geur van blauwe Fa-zeep: dan sta ik me terug in een ijskoude rivier te wassen op scoutskamp.

    Antwoord
  6. Paula

    De bijzondere momenten maak ik dagelijks mee, want ik vind de geur van mijn man heerlijk. Dat is wederzijds. We gebruiken nauwelijks douchegel, deodorant en geen parfum. Dus we ruiken onze lichaamsgeur zoals die is, zonder een andere geur die dat verbloemt.

    En ik ken één speciale geur waar ik elke lente naar ‘uitkijk’. Een heel subtiele geur, waarvan ik nog steeds niet weet van welke plant of boom dat komt. Ineens is die er aan het begin van de lente en is dan een paar dagen aanwezig. Tijdens het wandelen ruik ik het, als vlagen in de lucht. Daar word ik zo blij van. Dan pas is voor mij de lente echt begonnen.

    Antwoord
  7. Em

    De geur van baby’s. Zo’n specifieke geur. Doet denken aan mijn eigen kinderen en kleinkinderen. Zo onschuldig, klein, weerloos en die van sigaretten die mij altijd weer aan mijn vader, stugge roker, doet denken, terwijl die man al in 1993 is overleden. Als iemand op straat langsloopt met een sigaret dan is mijn vader even in de buurt.

    Antwoord
  8. Ben

    Al weer een 45 tal jaren geleden inmiddels, maar de geur van houtskool voert me in een ‘split second’ terug naar een klein dorpje aan de voet van Kilimanjaro. Ik mocht een tweetal maanden wonen bij een afrikaans gezin en kreeg, de eervolle taak toegewezen om bij het aanbreken van de dag met een stuk karton het houtskool in de ‘djiko’ aan het gloeien te brengen voor de ochtendthee.
    De geur van het houtskool en daarna roeren in de thee met melk blijft een zoete herinnering.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *